Czy jesteś skutecznym uczestnikiem burzy mózgów? Czy burza mózgów kojarzy Ci się z szansą, czy raczej z przykrym obowiązkiem? Jeśli nie lubisz tego procesu, prawdopodobnie stosowałeś niewłaściwą technikę burzy mózgów.
Zgadza się – istnieją różne metody burzy mózgów.
Tak jak istnieją różne style uczenia się i różne preferencje dotyczące pracy, każdy z nas ma metodę burzy mózgów, która sprawdza się u niego najlepiej. Niezależnie od tego, czy jesteś doświadczonym uczestnikiem burzy mózgów, ten artykuł pomoże Ci poznać różne narzędzia do burzy mózgów, zrozumieć zalety i wady każdego z nich oraz wybrać technikę dla siebie i swojego zespołu.
12 popularnych metod burzy mózgów
Przy każdej metodzie burzy mózgów najważniejsza jest zasada ilości przed jakością. Burzy mózgów sprzyja akceptowanie wszystkich pomysłów, nawet tych, które wydają się nierealistyczne lub nieistotne. Celem jest stworzenie na tyle dużej puli, aby można było wybrać z niej najlepsze pomysły lub połączyć je w najlepsze rozwiązanie bądź strategię.
Brainwriting
W brainwritingu każdy członek grupy anonimowo zapisuje kilka pomysłów na karteczkach samoprzylepnych lub kartach indeksowych. Zachowanie anonimowości pomysłów służy dwóm ważnym celom: po pierwsze zapobiega zakotwiczeniu pomysłów i ewentualnemu wpływowi osobowości, a po drugie umożliwia bardziej introwertycznym członkom zespołu wniesienie wkładu w proces generowania pomysłów.
Rezultatem jest szerszy zakres pomysłów, które mogłyby nie wyjść na jaw, gdyby członkowie zespołu prowadzili burzę mózgów wspólnie. Następnie pomysły są losowo udostępniane pozostałym członkom grupy, którzy przekazują opinie i oceniają każdy z nich. Alternatywnie pomysły może zebrać i posortować lider zespołu lub kadra zarządzająca. Nadrzędnym celem brainwritingu jest oddzielenie generowania pomysłów od dyskusji.
Analiza 5 Whys
Jeśli kiedykolwiek zostałeś przepytany przez małe dziecko, wiesz, jak może brzmieć metoda 5 Whys. Odpowiadasz na pytanie, a po chwili następuje coraz bardziej natarczywa seria: „Dlaczego? Dlaczego? Dlaczego? Dlaczego? Dlaczego?”.
Prawdę mówiąc, takie dziecko wpadło na coś ważnego. Analiza 5 Whys, stworzona przez Taiichiego Ohno, zyskała popularność w Toyocie jako standardowy proces analizy przyczyn źródłowych – docierania do sedna problemu.
Mniej ustrukturyzowana niż inne, bardziej tradycyjne metody rozwiązywania problemów, analiza 5 Whys jest dokładnie tym, na co wygląda: wielokrotnym zadawaniem pytania „dlaczego”, aby dotrzeć do źródła przeszkody lub niepowodzenia. Ta technika sprzyja otwartej rozmowie, która może wywołać nowe pomysły dotyczące problemu, niezależnie od tego, czy jest stosowana indywidualnie, czy w grupie. Każde kolejne „dlaczego” opiera się na odpowiedzi na poprzednie.
Zarówno flowcharty (schematy blokowe), jak i diagramy Ishikawy (fishbone) mogą pomóc w śledzeniu odpowiedzi na pytania 5 Whys.
Starbursting
Podobnie jak reporter, który stara się odkryć kluczowe informacje do swojej historii, metoda starbursting wymaga przemyślenia pytań: kto, co, gdzie, kiedy, dlaczego i jak w odniesieniu do każdego nowego pomysłu.
Umieść główny pomysł w środku diagramu gwiazdy, opisując każde ramię gwiazdy pytaniami 5W1H.
Następnie opracuj serię pytań dotyczących pomysłu dla każdego ramienia. Starbursting jest popularny wśród metod burzy mózgów ze względu na swój eksploracyjny charakter: jedno pytanie wywołuje kolejne i zanim się obejrzysz, w odpowiedziach na te pytania pojawiają się zalążki solidnej strategii.
Mapy myśli
Częścią wyzwania, jakim jest burza mózgów, jest próba uchwycenia każdego pomysłu, który krąży w powietrzu. Mapy myśli to kreatywny, nieliniowy diagram służący do zapisywania tego napływu pomysłów, aby nic Ci nie umknęło. Zacznij od tematu lub pytania pośrodku mapy myśli i rozgałęziaj ją, uwzględniając myśli każdego uczestnika. Następnie skorzystaj z Collaborative AI, aby w kilka sekund wygenerować więcej pomysłów i poszerzyć horyzonty.
Aby samodzielnie utworzyć mapę myśli online, otwórz poniższy szablon lub przejrzyj naszą galerię dodatkowych szablonów map myśli.
Rolestorming/figure storming
Czasem najlepiej jest spojrzeć na sprawę z cudzej perspektywy. Zastanowienie się, jak ktoś inny mógłby podejść do wyzwania, to główna idea rolestormingu. Pokrewna praktyka, figure storming, polega na wcieleniu się w rolę słynnej postaci historycznej.
Na przykład organizacja zajmująca się obroną praw może poprosić członków zespołu o odpowiedź na pytanie: „Jak Mahatma Gandhi rozwiązałby ten problem?”. Rolestorming trafił nawet do popkultury: każdy, kto kiedykolwiek kupił lub choćby widział popularne gumowe opaski WWJD („co zrobiłby Jezus?”), zetknął się z rolestormingiem w życiu codziennym. Rolestorming lub figure storming sprawdza się najlepiej w zespołach, które przy powtarzających się projektach zgłaszają wciąż te same pomysły.
Gap filling
Gap filling, czyli wypełnianie luk, znane również jako analiza luk, wymaga określenia stanu obecnego i celu końcowego, a następnie znalezienia luk między tymi dwoma stanami. Odpowiada na pytanie: „Jak przejść stąd tam?”. Analiza luk jest szczególnie pomocna w rozwiązywaniu problemów, ponieważ wymaga znalezienia wykonalnych rozwiązań.
Flowcharty (schematy blokowe) lub mapy myśli mogą pomóc w uporządkowaniu analizy luk. Zaznacz stan obecny na jednym końcu, a stan idealny na drugim. Wtedy członkowie zespołu zrozumieją, do czego dążą, i zaczną zgłaszać pomysły, które wypełnią lukę pośrodku.
Brain-netting
Brain-netting stał się popularną techniką burzy mózgów w nowoczesnym obszarze roboczym, w którym współpraca wirtualna i zespoły zdalne są znacznie powszechniejsze. Komunikacja e-mailowa może być skuteczna, ale zajmuje zbyt dużo czasu i bywa bardziej formalna, niż to konieczne.
W brain-nettingu uczestnicy korzystają z oprogramowania do wirtualnej współpracy, aby dzielić się pomysłami w czasie rzeczywistym, i mogą zapisywać je na platformie do przechowywania danych w chmurze lub bezpośrednio w oprogramowaniu do współpracy. Sposób prowadzenia wirtualnej współpracy może być różny – liderzy zespołów mogą zadać ogólne pytanie, na przykład „Jakich doświadczeń chcemy dostarczyć naszym klientom?”, i poprosić członków zespołu o odpowiedzi, albo zespoły mogą stosować inne techniki, o których wspominamy w tym artykule, w tym rolestorming, odwróconą burzę mózgów i szybkie generowanie pomysłów.
Burza mózgów metodą round robin
Aby zastosować tę technikę burzy mózgów, zacznij od tego, aby wszyscy usiedli w kręgu. Lider zespołu lub facylitator zadaje pytanie lub prosi o pomysły, a każda osoba w kręgu zgłasza je po kolei.
Ta strategia sprawdza się w średnich i dużych zespołach, w których mogą być cichsi członkowie, a także w każdym zespole, w którym widać nierównowagę we wkładzie twórczym. Najważniejszą zasadą tej techniki jest traktowanie wszystkich pomysłów na równi – poświęć każdemu członkowi zespołu tyle samo czasu i uwagi, gdy przedstawia swój pomysł, i unikaj rozwijania jakichkolwiek pomysłów, dopóki wszyscy nie będą mieli okazji się wypowiedzieć. Jeśli członek zespołu powie: „Osoba X już powiedziała mój pomysł”, daj mu czas na wymyślenie nowego, kontynuując rundę round robin.
Szybkie generowanie pomysłów (rapid ideation)
Praca w ograniczonym czasie często pozwala osiągnąć wyższą jakość. Prawo Parkinsona uczy nas wręcz, że „praca rozszerza się tak, aby wypełnić czas dostępny na jej ukończenie”. Szybkie generowanie pomysłów wykorzystuje to zjawisko na swoją korzyść: wyznaczając członkom zespołu limit czasu na zgłoszenie jak największej liczby pomysłów lub rozwiązań, menedżerowie zespołów mogą zmaksymalizować produktywność i wyniki.
Szybkie generowanie pomysłów sprawdza się w przypadku kilku różnych typów pracowników – dla zespołów, które nie lubią spotkań lub łatwo się rozpraszają, to doskonały sposób na podejście do etapu burzy mózgów w realizacji projektu.
Pomocna wskazówka: pozwól sobie na odrobinę szaleństwa! Badania pokazują, że zespoły, które dzieliły się zabawnymi lub krępującymi historiami o sobie, zgłosiły o 26% więcej pomysłów w 15% większej liczbie kategorii niż zespoły, które utrzymywały bardziej formalny charakter spotkań. Stworzenie obszaru, w którym można zrzucić pewne bariery społeczne, ogranicza nadmierne analizowanie i sprzyja swobodniejszemu przepływowi pomysłów.
